สตาร์วอร์ส: กองทัพ Awakens รีวิว

Star Wars: The Force Awakens Review

 

ขับเคลื่อนโดย Guardian.co.ukบทความนี้มีชื่อว่า “สตาร์วอร์ส: กองทัพ Awakens Review - คืนสู่เหย้าที่งดงาม” เขียนโดยปีเตอร์แบรดชอว์, สำหรับ theguardian.com ในวันพุธที่ 16 ธันวาคม 2015 08.02 UTC

มันนี่ - ตอนจริงสี่! จากไม่กี่นาทีแรก, หรือแม้กระทั่งไม่กี่เฟรมแรก, เจเจอับรามส์ที่น่าตื่นเต้น, ที่งดงามและบริสุทธิ์ยั่วยวนใจ Star Wars: กองทัพตื่นขึ้นมาแสดงตัวเองภาพยนตร์ในจิตวิญญาณของไตรภาคเดิม, ซึ่งจบลงด้วย การกลับมาของเจได ใน 1983. (หนึ่งนี้จะขึ้นเรื่อง 30 ปีต่อมา)

ในทางเทคนิค, แน่นอน, ที่ได้รับการรองรับเป็นตอนที่หก, แต่กองทัพตื่นทำให้คุณลืมเกี่ยวกับความซ้ำซ้อนและคุยโวโอ้อวดของ prequel-ตอนจบที่มา 15 ปีต่อมา. เรียกคืนตลกที่ ผีคุกคาม ถูกปล่อยปละละเลย. กองทัพตื่นอยู่ในการติดต่อกับพลังแห่งการกระทำการผจญภัยและความสนุกสนาน. เพียงสำรองห้องพักเล็ก ๆ ของฉัน, ซึ่งผมจะได้รับจากทางขณะนี้, อยู่กับหุ่นยนต์ใหม่เล็ก ๆ ที่มีบิตของกลิ่นอายกระท่อนกระแท่น-Doo เกี่ยวกับเขา.

กองทัพตื่นขึ้นมาอีกครั้งความรักของฉันตื่นขึ้นมาของภาพยนตร์เรื่องแรกและหัน fanboy ภายในของฉันเป็น fanboy ด้านนอกของฉัน. มีหนังน้อยมากที่ปล่อยให้ฉันหมด facially หลังจากยิ้มหาอยู่ 135 นาที, แต่นี้เป็นหนึ่ง. และเมื่อฮันโซโลและ Chewie มา, ผมมีความรู้สึกในโรงภาพยนตร์ฉันไม่ได้มีตั้งแต่ผมเป็น 16: ไม่ทราบว่าจะออกมาเป็นน้ำตาหรือปรบมือ.

ดูตัวอย่างสุดท้าย

เจเจอับรามส์และประสบการณ์ร่วมเขียนลอว์เรนซ์แคสแดนได้สร้างภาพยนตร์เรื่องนี้ซึ่งเป็นทั้งความก้าวหน้าการเล่าเรื่องจากก่อนหน้านี้สามภาพยนตร์และการรีบูตถัดไป gen รักใคร่ชาญฉลาดของการ เป็นต้นฉบับ 1977 สตาร์วอร์ส - มากกว่าในรูปแบบของเขา อันยิ่งใหญ่อีกครั้งจินตนาการของเคิร์ก / สป็อค Star Trek. ตัวที่คุ้นเคย, สถานการณ์และอาวุธจะปรากฏเช่นผ้าห่มหรือผสม, และตาข่ายด้วยตุ๊กตุ่นใหม่. แจ้งให้ทราบล่วงหน้านี้จะเป็นพื้นที่ปลอดภัย, โดยบังเอิญ, กับทริกเกอร์เตือนเฉพาะจุดที่พล็อตขั้นพื้นฐานและวัสดุที่มีอยู่แล้วในโดเมนสาธารณะ.

ภาพยนตร์เดิมขึ้นอยู่เสมอใน Nexus พิเศษที่สุดของความผิดปกติส่วนตัวและครอบครัว: มอเตอร์ของความผิด, ความอัปยศและความขัดแย้ง. ลุคถูกขับเคลื่อนด้วยความเกลียดชังของฟรอยด์ที่ซับซ้อนมากขึ้นกับ Darth Vader; ฮันโซโลจะเรียกมิลเลนเนียมฟอลคอนเป็น“เธอ”; ผู้ชมเพศชายได้รับการสนับสนุนทั้งสองจะระบุกับลุคและเลคมากกว่าเจ้าหญิงเลอาในชุดบิกินี่อุกอาจทาสทองของเธอ - แล้ว, ด้วยการเล่าเรื่องซาดิสม์ประณีต, we were told they were brother and sister. All this agony is reborn in The Force Awakens: new contortions of fear and black-comic absurdity amidst the romance and excitement.

The stars talk on the red carpet at Monday’s LA premiere

Luke has been famously absent from the poster for this film, which led me to fear at first that over the past 30 ปี, like Atticus Finch in Harper Lee’s Go Set A Watchman, he had gone over to the dark side. Suffice it to say that Luke, played by a now grizzled Mark Hamill, is a potent but unwontedly enigmatic presence.

Princess Leia is now a General and still the warrior queen of the resistancea tougher and more grandmotherly figure. The dark force is resurgent in the form of the First Order, intent on re-establishing a more candidly fascist control, with quasi-Nuremberg rallies. Ranged against them are new fighters for good. There is Rey, a resourceful survivor on the remote planet of Jakku, who feels destiny within her: she is played by newcomer Daisy Ridley with the brittle determination of a young Keira Knightley. British actor John Boyega plays Finn, a former storm trooper who seeks redemption through betraying his evil masters.

This brings me to the terrific performance from Adam Driver as Kylo Ren, the new Dark Lord with a terrible secret. He is gorgeously cruel, spiteful and capricious – and unlike the Vader of old, he is given to petulant temper tantrums, with his lightsaber drawn, when uniformed subordinates have the unwelcome task of telling him of some new, temporary victory for the Resistance. Driver’s almost unreadably droll facial expression is very suited to Kylo Ren’s fastidious and amused contempt for his enemies’ weakness and compassion. There is a brilliant moment when he uses the telekinetic power of the Force against a laser shot.

Watch the second trailer

The lightsaber contests themselves are of course more athletic than in the 70s and 80s but also somehow more humanly interesting: Rey herself needs no condescending advice from men either on unarmed combat or flying the Millennium Falcon.

JJ Abrams has an instinctive sympathy for the classic Star Wars landscapes and lays them out with élan: the switch from galaxies to shadowy forests and of course vast rippling deserts. In almost her first appearance, Rey is seen tobogganing down a huge dune on a sled made of rope. For me it’s a reminder that though the first Star Wars was avowedly inspired by Kurosawa’s The Hidden Fortress, I think it originally derived its look from David Lean’s Lawrence of Arabia or even the dreamscapes of Dalí.

But of course this film is part of an entertainment world so huge it need refer only to itself. The Force Awakens does not, in the way of other franchises, feel the need to be “dark” – having of course repudiated the dark side. It basically powers along on a great surging riptide of idealism and optimism, that family-movie ethic which some have derided for killing off the dystopian tradition of sci-fi. อันที่จริง, Star Wars has now gone beyond the sci-fi genre to its own kind of intergalactic quasi-Arthurian romance: that and a return to the world of Saturday morning pictures. The Force Awakens is ridiculous and melodramatic and sentimental of course, but exciting and brimming with energy and its own kind of generosity. What a Christmas present.

• Star Wars: The Force Awakens is released in the UK and Australia on 17 December and in the US on 18 ธันวาคม

guardian.co.uk ©การ์เดียนข่าว & มีเดีย จำกัด 2010

เผยแพร่ผ่านทาง การ์เดียนฟีดข่าว ปลั๊กอิน สำหรับ WordPress.

33390 0